כִּֽי־חֲלָלִ֤ים רַבִּים֙ נָפָ֔לוּ כִּ֥י מֵהָאֱלֹהִ֖ים הַמִּלְחָמָ֑ה וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתֵּיהֶ֖ם עַד־הַגֹּלָֽה׃ (פ)
װאָרום עס זײַנען געפֿאַלן פֿיל דערשלאָגענע, װײַל די מלחמה איז געװען פֿון גאָט. און זײ זײַנען געזעסן אױף דעם אָרט פֿון זײ ביז צום גלות.
תרגום ירושלמי
אֲרוּם קְטִילִין סַגִיעִין נְפָלוּ אֲרוּם מִן (ס"א מִן קֳדָם מֵימְרָא) מֵימְרָא דַייָ קְרָבָא וִיתִיבוּ בְּאַתְרֵיהוֹן עַד זְמָן גָלוּתָא דְסַנְחֵרִיב מַלְכָּא דְאָתוּר: